Fransa, Besançon/Beaumotte-Aubertans
Yazar Adı: Defne Ulamış
Takma Adı: -
Kamptaki Yaşı: 16
Ülke: Fransa
Şehir/Bölge: Besançon/Beaumotte-Aubertans
Tarih Aralığı: 10/08/2024 - 24/08/2024
Kamp Kodu: SJ/TEEN54
Editörün Notu: “Travel is about the gorgeous feeling of teetering in the unknown." (Yolculuk, bilinmeyenin eşiğinde sallanmanın o büyüleyici hissidir.) demiş Anthony Bourdain... Kampçımız Defne çok cesur bir adım atarak yeni arkadaşlar ve kültürlerle tanıştığı, dahası karşılaştığı maceralara hevesli bir şekilde atıldığı pek keyifli bir yazı arkasında bıraktı.
Editör: Tuna Akbulut
Hayatımın yarısından fazlası yabancı dil eğitimi almakla geçti. Bu nedenle yurt dışına çıkmak ve öğrendiğim dili çevremdeki insanlarla iletişim kurmak için kullanabilmek benim için oldukça büyük bir hayaldi. GSM ile abim sayesinde tanıştım. Abim benden tam 10 yıl önce bir kampa katılmıştı. Fark ettim ki bahsettiği olaylar ve arkadaşlıklar gerçekten deneyimlemeye değer, benim ne eksiğim var diye annemi ikna ettim.
Kampım Fransa’nın doğusunda yer alan Besançon şehrinin Beaumotte-Aubertans adlı bir bölgesindeydi. Ben bu yolculuğa arkadaşım Duru ile katıldım, yanımda tanıdığım birinin bulunması kesinlikle rahatlatıcıydı. Bizim için bu durum çok işe yaradı çünkü ne kadar kolay gözükse de “Biz burada ne yapıyoruz?” diye sorguladığımız çok an oldu ve birisi her zaman diğerinin daha iyi hissetmesini sağladı. Yolculuktaki en büyük korkum bir treni veya bir uçağı kaçırmaktı ve neyse ki başımıza gelmedi :)
Buluşma noktamız Besançon Franche-Comté adlı tren istasyonuydu. Buraya ulaşmamız için inmemiz gereken en yakın havalimanı BSL havalimanıydı ve Fransa-İsviçre sınırında yer alıyordu. Burada beni korkutan olay havalimanının 3 tane ülke (Fransa, Almanya, İsviçre) tarafından ortak olarak kullanılıyor olmasıydı ama gerçekten ufak bir sıkıntı bile çekmeden havalimanının Fransa sınırında olan bölgesinden çıkış yapmayı başardık. Buluşma noktasına giden trenimiz için 2 aktarma yapıp sonunda kamp alanına doğru yolculuğa başladık. Bu yolculuk kısmı için kesinlikle söylemeliyim ki benim için aşırı sorumluluk gerektiren bir bölümdü ve başarıyla atlattığım için uzun bir süre havalara girdim :)
Kampta görevimiz bölgenin merkezinde yer alan kuruluşun içerisindeki işlerin (yemek yapmak, eksik kalmış bir patikayı taşları yontarak tamamlamak, temizlik yapmak vb.) doğru bir şekilde yürütülmesini sağlamaktı diyebiliriz. Haftanın başında herkes hafta içi hangi görevleri yapmak istediklerini kararlaştırıyordu. Bu görevlerin yanında şehir merkezine geziler, piknikler, doğa yürüyüşleri, kültür geceleri, göle gezi, oradaki topluluk için uluslararası yemek etkinliği, spor turnuvaları gibi birçok sayamadığım etkinlik vardı.
En çok unutamadığım anım uluslararası yemekte gerçekleşti, herkes kendi ülkesinden 10 kişilik bir yemek yapıyordu. Biz kısırı seçtik hem yapması kolaydı hem de malzemeleri bulunabilirdi. Yemeğimizi tamamladık, hatta ilk bitiren bizdik bu nedenle diğer ülkelere yardımda bulunmak istedik. Ermenistan'da asma yaprağının içine pirinç yerine et koyup sardıkları bir yemek türü varmış. Bunu yaptılar fakat yemekleri yandı, öğrendik ki bu yemeğin bir de vejetaryen versiyonunu yapmaları gerekiyormuş ve pirinç hazırlamışlar. Bize “Nasıl yapıldığını bilmiyoruz.” dediler. Yaptıkları yemek sarmaya benzediği için biz de onlara yardım ettik. Ben hayatımda hiç sarma sarmamama rağmen o bir haftada Türk yemeklerine duyduğum özlemle iç hazırlayıp yaprakları öyle bir sarmaya başladım, görmeniz lazım.
Sadece 2 hafta birlikte olmamıza rağmen herkes son gün gözyaşları içerisindeydi. Edindiğim arkadaşlıklar ve sorumluluklar olsun, tamamladığım görevler olsun asla unutamayacağım ve kesinlikle herkesin deneyimlemesi gerektiğini düşündüğüm bir kamptı. Gerçekten bu kadar farklı kişilik ve kültüre sahip olan insanların bir araya gelip büyük derece bir uyum sağlamasına şahit olmak bu kampın en güzel yanıydı ve büyüleyiciydi.
Teşekkürler.
Yorumlar
Yorum Gönder
Yorumunuz için teşekkürler! Yorumunuz editörümüz tarafından kontrol edildikten sonra yayınlanacaktır. - GSM